Historie

De huidige klipperaak Vrouwe Frida Cornelia is in 1908 als vrachtschip met één mast gebouwd op de werf Eikelboom te Hoogeveen. De eerste eigenaar doopte het schip “Prins Hendrik” en heeft het schip omstreeks 1930 aan zijn zoon overgedragen. Deze heeft het schip omgedoopt tot de ‘Onderneming’. De reden om het schip een andere naam te geven kwam voornamelijk door het feit dat bij elke brug en sluis de opmerkingen over de zogenaamde wilde levensstijl van Prins Hendrik niet van de lucht waren en de schipper daar zijn buik van vol had.

De ruimte die wij nu benutten voor de accommodatie voor passagiers was het voormalig ruim en werd volgestort met turf en turfstrooisel. De vaarroute bestreek doorgaans Duitsland en vervolgens België. Vanuit België werden dan stenen of cement mee terug naar Nederland genomen.

Zeilen was niet de enige manier om voortgang te maken. Als de wind ongunstig stond op smalle rivieren werden er paarden ingezet om het schip langs de kant vooruit te trekken, het zogenaamde ‘jagen’. Dat heet, als er geld genoeg was voor paardenkracht.

Een motor zat er nog niet in, dus in het slechtste geval moesten de schipper en zijn familie het schip zelf voort trekken.

In 1958 heeft de schipper er een motorschip van gemaakt en er een Volvo Penta 6 cilinder motor ingezet (80PK). Deze motor hebben wij na een grondige revisie nog vijf jaar kunnen gebruiken. Ingaande het vaarseizoen 2008 hebben wij toch een nieuwe motor geinstalleerd (Deutz, 184PK)

Het hele gezin, bestaande uit vader, moeder, drie zonen en een dochter, leefde in de roef. De ruimte die ook nu nog het schippersverblijf is. Te veel privé ruimte ging ten koste van het vrachtruim en dus van de inkomsten. Een klein en knus onderkomen zogezegd. De jongste zoon is overigens aan boord geboren in 1942.

Begin jaren 70 heeft de schipper het schip verkocht, omdat hij met pensioen ging. De nieuwe eigenaar, een kunstschilder heeft het schip naar wij vermoeden als woonschip en atelier gebruikt.

Met de komst van snel transport over de weg, werd het vervoer van vracht per schip te tijdrovend en kostbaar en kwam er langzaamaan een einde aan.

Naast het gebruik van oude vrachtschepen als woonschip, lagen deze schepen min of meer weg te roesten. Gelukkig waren er mensen die zich bekommerden om het lot van deze schitterende platbodems, en die dit Nederlands erfgoed voor de ondergang wilden behoeden. Hier was echter geld voor nodig voor het noodzakelijke onderhoud.

Zo ontstond het idee om de schepen een nieuwe carrière te geven als zeilend passagiersschip.
Wat begon als een kleinschalige vorm van watertoerisme, waarbij mensen voor een kleine
bijdrage konden meevaren met schepen die nog niet echt voor dat doeleinde goed uitgerust waren, is uitgegroeid tot de florerende branche die het nu is met comfortabele en gastvriendelijke schepen die voldoen aan alle keuren en vergunningen die in de loop der jaren in het leven zijn geroepen.

Op 11 december 1987 kocht Gerard Sterkenburg uit Marken het schip. Hij heeft grote veranderingen doorgevoerd om van vracht- naar passagiersschip te gaan. Hij vernoemde het schip naar zijn vrouw, Frida Cornelia, maakte er een tweemaster van, bouwde er hutten en een dagverblijf in en liet de zitkuip installeren. Sterkenburg heeft vele jaren als schipper op de Vrouwe Frida Cornelia meegemaakt. Helaas hebben wij zijn ongetwijfeld mooie zeemansverhalen en avonturen met het schip niet van hem meegekregen door zijn voortijdig overlijden.

28 februari 2003 was een enorme ommezwaai in ons leven; de dag dat wij scheepseigenaar, eigen ondernemer en ‘waterzigeuners’ werden. Tussen die datum en nu hebben we heel erg veel meegemaakt. Een bijzonder en niet alledaags bestaan, natuurlijk doorspekt met een gezonde portie voorspoed en tegenslag, maar onze sterke en minder sterke zeemansverhalen vertellen we graag aan boord!